ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ // ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ// Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ

Διαβάστε τον ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ:
http://oneirosky.blogspot.gr/2015/11/blog-post_8.html

ΕΡΜΗΣ O ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ
ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ Ι
Στοβαιος 2,1,26

Μεταφρασμένο:
Είναι μεν δύσκολο να καταλάβει κανείς τον θεό αλλά και αδύνατο να τον περιγράψει, διότι το ασώματο δε μπορείς να το εκφράσεις με σώμα. 
Δεν είναι δυνατό να κατανοήσεις το τέλειο με το ατελές, ούτε το αθάνατο με το ολιγόχρονο να ενωθεί, διότι, το μεν είναι αλήθεια για πάντα ενώ το άλλo, σκιάζεται από την εντύπωση.
Το πιο αδύνατο από το δυνατό και το μικρότερο από το μεγαλύτερο, απέχει τόσο, όσο το θνητό από το θείο. 
Και η ανάμεσα τους απόσταση αμαυρώνει τη θέα του ωραίου, 
διότι τα σώματα είναι ορατά μέσω των οφθαλμών, και μέσω της γλώσσας είναι ορατά τα όσα λέγονται.
Το δε ασώματο είναι και αόρατο και ασχημάτιστο, δεν μπορεί όμως να γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις μας ό,τι είναι ασώματο και αφανές και ασχημάτιστο, και δεν έχει σχηματιστεί από ύλη.
Εννοώ, πως ότι δεν μπορείς να περιγράψεις, αυτό είναι ο θεός.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΙΙΑ
Στοβαιος 3, 11,31

Είναι αλήθεια ότι δεν είναι δυνατόν να τολμήσει και να μιλήσει για την αλήθεια ο άνθρωπος, που είναι ον ατελές, και αποτελείται από ατελή μέλη, και το σώμα του είναι φτιαγμένο από άλλα, και πολλά ξένα στοιχεία.
Λέω μόνο ότι είναι δυνατό και δίκαιο, ότι δηλαδή, η αλήθεια βρίσκεται μόνο στα αθάνατα όντα, των οποίων και τα σώματα είναι αληθινά, φωτιά από μόνη της και τίποτα άλλο, γη μόνη και τίποτε άλλο, αέρας μόνος και τίποτε άλλο, νερό μόνο και τίποτε άλλο.

Τα δε δικά μας σώματα από όλα αυτά τα παραπάνω έχουν σχηματισθεί, όμως, αν και έχουν και λίγο από φωτιά και από γη και από νερό και από αέρα, ούτε φωτιά είναι, ούτε γη, ούτε νερό, ούτε αέρας, ούτε τίποτα αληθινό.

Αν όμως, από την αρχή, η κατασκευή μας δεν είχε την αλήθεια πως θα μπορούσε την αλήθεια να την δει η να την ομολογήσει.
Να την καταλάβει μόνο, αν ο θεός θελήσει.

Τα πάντα λοιπόν πάνω στην γη δεν είναι αλήθεια παρά μόνο απομίμηση της αλήθειας, και μάλιστα όχι όλα αλλά, κάποια λίγα και τα υπόλοιπα, ψέμα και πλάνη, και εικασίες, φτιαγμένα σαν εικόνες της φαντασίας.

Όταν τώρα η φαντασία επηρεάζεται από ψηλά, γίνεται η απομίμηση της αλήθειας ενώ, χωρίς την άνωθεν ενέργεια παραμένει ψεύδος.

Όπως και η ζωγραφική εικόνα δείχνει το σώμα όμως δεν είναι η ίδια σώμα, όπως αυτό που παριστάνει, και ενώ φαίνεται να έχει μάτια, η ίδια δεν βλέπει τίποτα και έχει και αυτιά αλλά δεν ακούει τίποτε, και όλα τα υπόλοιπα τα έχει η ζωγραφική εικόνα όμως είναι ψεύτικα και εξαπατούν τα μάτια όσων την κοιτούν γιατί άλλοι μεν 
θεωρούν ότι βλέπουν την αλήθεια και άλλοι πραγματικά ψεύδη.

Όσοι λοιπόν δεν βλέπουν το ψέμα, βλέπουν την αλήθεια, και αν λοιπόν το κάθε ένα από αυτά έτσι το αντιλαμβανόμαστε και το βλέπουμε όπως είναι, αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε την αλήθεια.
Αν όμως αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε αντίθετα, τότε τίποτα το αληθινό ούτε θα αντιληφθούμε ούτε θα γνωρίσουμε.

-Υπάρχει πατέρα αλήθεια στην γη, και μάλιστα όχι άσκοπα;

-Σφάλλεις παιδί μου.
Αλήθεια καθόλου δεν υπάρχει στη γη, ούτε είναι δυνατό να υπάρξει, μόνον κάποιοι άνθρωποι θα κατανοήσουν την αλήθεια,
σε όσους ο θεός θα δωρίσει το χάρισμα να δουν το θείο.
Άρα λοιπόν δεν υπάρχει τίποτε αληθινό στη γη. 





Σκέφτομαι λοιπόν και λέω: "όλα είναι φαντασίες και εικασίες", αλήθεια σκέφτομαι και λέω.

-Λοιπόν.. δεν πρέπει να ονομάζουμε αλήθεια το να αντιλαμβανόμαστε την αλήθεια και να την ομολογούμε;

-Τι άλλο; Τα όντα πρέπει να αντιλαμβάνονται και να μιλούν για τα αληθινά όντα. Η αλήθεια είναι αυτή, ότι τίποτε δεν είναι αληθινό εδώ κάτω.
Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, παιδί μου; 

Διότι η αλήθεια είναι η τελειότερη αρχή, αυτό το ύψιστο αγαθό, 
που δε θαμπώνεται από την ύλη ούτε από σώμα περιβάλλεται, το γυμνό και φωτεινό αμετάβλητο και σεμνό, αναλλοίωτο αγαθό, ενώ όλα όσα είναι εδώ παιδί μου, βλέπεις πως είναι, άσχετα από αυτό το αγαθό, φθαρτά, ευπαθή, διαλυτά, μεταβλητά συνεχώς αλλοιούμενα, άλλα από άλλα γίνονται τα οποία βεβαίως δε είναι αληθινά ούτε με τον εαυτό τους, διότι, κάθε τι που αλλοιώνεται είναι ψευδές αφού δε μένει ως έχει αλλά, καθώς μεταβάλλεται μας δίνει συνεχώς άλλη εικόνα.

- Ούτε και ο άνθρωπος είναι αληθινός πατέρα;

-Επειδή είναι άνθρωπος δεν είναι και αληθινός παιδί μου. 
Διότι αληθινό είναι μόνο ότι είναι αυτογενές και μένει καθαρό όπως είναι.

Ο άνθρωπος όμως, είναι φτιαγμένος από πολλά στοιχεία και δε μένει αμετάβλητος παρά αλλάζει και μεταβάλλεται, από ηλικία σε ηλικία και από μορφή σε μορφή και μάλιστα, ενόσω ακόμα κατοικεί στο σώμα του.
Πολλοί, με τη μεσολάβηση μόνο λίγου χρόνου δε γνώρισαν τα ίδια τα παιδιά τους και ομοίως, παιδιά, δεν αναγνώρισαν τους γονείς τους. 

Άρα, κάτι που αλλάζει τόσο ώστε να μην αναγνωρίζεται θα μπορούσε να είναι αληθινό; 
Αντίθετα, δεν είναι ψεύτικο και δεν δημιουργείται από τις διαφορετικές εντυπώσεις που δίνουν οι συνεχείς μεταβολές; 

Εσύ να θεωρείς αληθινό ό,τι είναι σταθερό και αιώνιο.

Ο άνθρωπος όμως δε μένει αιώνια και επομένως δεν είναι αληθινός. 
Ο άνθρωπος είναι φαντασία και ως φαντασία θα μπορούσε να είναι ακραίο ψεύδος.

-Λοιπόν, πατέρα, και αυτά τα αθάνατα σώματα δεν είναι αληθινά επειδή μεταβάλλονται;

-Λοιπόν, κάθε πράγμα, που γεννιέται και είναι μεταβλητό, δεν είναι και αληθινό. 
Όταν γεννήθηκαν από τον προπάτορα, πιθανόν να είχαν αληθινή ύλη. 
Όμως, με τη μεταβλητότητα τους, έχουν κάποιο ψεύδος διότι τίποτε που δε μένει σταθερό δεν είναι αληθινό.

-Επομένως πατέρα, τι θα μπορούσε κανείς να ονομάσει αλήθεια;

-Λοιπόν, μόνο τον ήλιο, θα μπορούσε κανείς να πει αληθινό διότι δε μεταβάλλεται και μένει πάντα σταθερός. 
Γι'αυτό, και τη δημιουργία των πάντων στον κόσμο μόνο αυτός βεβαιώνει και, αυτόν, άρχοντα των πάντων και ποιητή των πάντων σέβομαι και προσκυνώ για την αλήθεια του. 
Μετά από τον ένα και πρώτο, αυτόν, θεωρώ ως δημιουργό.

-Και τι λοιπόν θα μπορούσε να είναι η πρώτη αλήθεια πάτερ;

-Ο Ένας και μόνος, αυτός που δεν είναι φτιαγμένος από ύλη, δεν κατοικεί σε σώμα, δεν έχει χρώμα, δεν έχει σχήμα, δεν μετατρέπεται, δεν αλλοιώνεται και για πάντα υπάρχει. 

Ενώ το ψεύδος, παιδί μου, φθείρεται και τα πάντα στη γη τα έχει πιάσει μέσω της φθοράς και τα περιέχει και θα τα περιέχει η πρόνοια του αληθούς. 

Χωρίς τη φθορά δεν μπορεί να γίνει γένεση και κάθε γένεση θα την ακολουθεί η φθορά, ώστε και πάλι να γεννηθεί.

Διότι, όσα δημιουργούνται φυσικό είναι να δημιουργούνται από τα φθαρτά, όπως είναι ανάγκη, και τα γενόμενα να φθείρονται ώστε να μη σταματήσει η δημιουργία των όντων.

Αυτόν, να αναγνωρίζεις ως πρώτο δημιουργό στη γένεση των όντων.

Όσα λοιπόν δημιουργούνται από τη φθορά είναι και ψευδή, αφού άλλοτε είναι έτσι και άλλοτε αλλιώς. 
Διότι, είναι αδύνατο τα πράγματα να μένουν ίδια και επομένως, αυτό που δεν είναι σταθερό, πως θα μπορούσε να είναι αληθινό. 

Πρέπει λοιπόν παιδί μου, όλα αυτά να τα ονομάζουμε φαντασίες, εφόσον βέβαια, ορθώς θεωρούμε τον άνθρωπο ομοίωμα του ιδεατού ανθρώπου, το παιδί ομοίωμα του ιδεατού παιδιού, τον νέο ομοίωμα του ιδεατού νέου, τον άνδρα ομοίωμα του ιδεατού άνδρα, τον γέροντα ομοίωμα του ιδεατού γέροντα. 

Διότι, ούτε ο άνθρωπος είναι άνθρωπος ούτε το παιδί είναι παιδί, ούτε ο άνδρας άνδρας, ούτε ο γέροντας είναι γέροντας. 
Ενώσω μεταβάλλονται γίνονται ψευδή και τα προηγούμενα και τα τωρινά.

Αυτά λοιπόν έτσι να τα γνωρίζεις, παιδί μου, ότι δηλαδή, και αυτές οι ψεύτικες ενέργειες εξαρτώνται από την άνωθεν αλήθεια και γι'αυτό υποστηρίζω ότι και το ψέμα είναι έργο της αλήθειας.

morfeas sky





ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ 
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΑΤ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΙΙΒ
Στοβαιος 1,41,1
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ


 -Εγώ, παιδί μου, από φιλανθρωπία και σεβασμό προς τον θεό, πρώτον τα γράφω αυτά. 
Διότι, καμιά ευσέβεια, πιο δικαιολογημένη, δεν θα μπορούσε να υπάρξει, παρά να κατανοήσεις τα όντα και να ομολογήσεις ευγνωμοσύνη προς εκείνον που τα δημιούργησε και αυτό δεν θα πάψω να το υπηρετώ.

-Τι θα μπορούσε λοιπόν, πατέρα, κανείς να κάνει εδώ που τίποτε δεν είναι αληθινό ώστε να διάγει καλώς την ζωή του;

-Να είσαι ευσεβής παιδί μου. 
Γιατί, όποιος είναι ευσεβής τέλεια θα φιλοσοφήσει ενώ και χωρίς φιλοσοφία δεν μπορείς να είσαι ευσεβής.

Όποιος μάθει πως είναι τα πράγματα, πως είναι τακτοποιημένα, από ποιον και για ποιον, για πάντα θα ευγνωμονεί τον δημιουργό σαν καλό πατέρα, σαν χρηστό τροφοδότη του και πιστό κηδεμόνα του.

Όποιος ομολογεί την ευγνωμοσύνη του θα είναι ευσεβής και όποιος είναι ευσεβής θα γνωρίσει και που είναι η αλήθεια και ποια είναι αυτή, και όταν μάθει αυτά θα γίνει ακόμη πιο ευσεβής.

Διότι, ποτέ παιδί μου, ενόσω η ψυχή είναι μέσα στο σώμα και ανακουφίζει τον εαυτό της σχετικά την κατανόηση του αληθινού και πραγματικού αγαθού, δε μπορεί να ολισθήσει στο αντίθετο.

Διότι, η ψυχή έχει μεγάλο έρωτα, λησμοσύνη όλων των κακών, εάν μάθει τον προπάτορα της και ποτέ δεν θα μπορεί να απομακρυνθεί από το αγαθό. 

Αυτό λοιπόν παιδί μου, αυτό ας είναι ο σκοπός της ευσέβειας στο οποίο όταν φτάσεις και καλά θα ζήσεις και ευτυχισμένος θα πεθάνεις και η ψυχή σου δεν θα αγνοεί προς τα που πρέπει να πετάξει. 

Αυτός παιδί μου είναι ο μόνος δρόμος προς την αλήθεια, τον οποίο πορεύθηκαν και οι πρόγονοί μας, και στη διαδρομή ευτύχησαν να βρουν το αγαθό. 

Είναι δρόμος σεβαστός και ομαλός, αλλά δύσκολος για να τον περπατήσει η ψυχή ενόσω βρίσκεται μέσα στο σώμα. 
Διότι, πρώτα πρέπει αυτή να πολεμήσει με τον εαυτό της, να δημιουργήσει μεγάλη διάσταση και να κυριευτεί κατά ένα μέρος.

Διότι, η σύσταση της είναι ένα προς δύο και το μεν ένα προσπαθεί να φύγει, ενώ τα άλλα δύο το τραβούν προς τα κάτω και γίνεται μεγάλη διαμάχη μεταξύ τους καθώς το ένα θέλει να φύγει και τα άλλα δύο σπεύδουν να το κρατήσουν. 

Η νίκη δε και των δύο δεν λογίζεται όμοια, αφού το ένα ρέπει προς το αγαθό και τα άλλα στο κακό κοντά κατοικούν.
Το μεν ποθεί την ελευθερία τα δε αγαπούν τη δουλεία. 
(καλό-κακό δράση-αντίδραση διπολικός θνητός κόσμος).
Αν τώρα νικηθούν τα δύο, αυτά μένουν μόνα και έρημα από τον άρχοντα τους, ενώ αν νικηθεί το ένα, αυτό άγεται και φέρεται τιμωρούμενο με τον εδώ τρόπο ζωής.

Αυτός είναι, παιδί μου, ο δρόμος που οδηγεί προς τα κει.

Πρέπει δηλαδή, παιδί μου, πρώτα να εγκαταλείψεις το σώμα σου, πριν το τέλος, να νικήσεις ζωή που είναι γεμάτη αγωνίες και αφού νικήσεις να ανέλθεις.


morfeas sky




ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΙΙΙ
Στοβαιος 1,49, 5
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

Κάθε ψυχή είναι αθάνατη και αεικίνητη.

Διότι είπαμε στα "Γενικά" για τις κινήσεις, που άλλες προέρχονται από τις ενέργειες και άλλες από τα σώματα.

Είπαμε ακόμη ότι η ψυχή γεννήθηκε από ύλη ασώματη. 
Διότι, κάθε τι που έχει γεννηθεί, πρέπει να έχει γίνει από κάτι. 

Λοιπόν, όσων τη γέννηση ακολουθεί η φθορά, αυτά είναι απαραίτητο να ακολουθούν δύο κινήσεις, και αυτή της ψυχής, από την οποία κινούνται, και αυτή του σώματος, από την οποία αυξάνουν και, φθίνουν και όταν διαλυθούν, διαλύονται.
Αυτήν ορίζω ως κίνηση των φθαρτών σωμάτων. 

Η ψυχή είναι αεικίνητη επειδή πάντα η ίδια κινείται και δίνει κίνηση και στα άλλα.
Έτσι, γι'αυτό το λόγο, λέμε ότι κάθε ψυχή είναι αεικίνητη και αθάνατη, έχοντας ως κίνηση την ίδια την ενέργεια της.

Οι μορφές των ψυχών είναι η θεϊκή, η ανθρώπινη και η άλογη. 

Η θεϊκή λοιπόν ενέργεια είναι η ενέργεια του θεϊκού σώματος της. 
Διότι, κινείτε μέσα σε αυτό και το κινεί. 

Διότι, όταν απαλλαγεί από τα θνητά έμβια όντα, αποχωρισμένη από τα άλογα μέρη της, βγαίνοντας στο θεϊκό της σώμα, ως αεικίνητη κινείται μέσα σε αυτό και συμπεριφέρεται στο σύμπαν.

Η ανθρώπινη τώρα, έχει μεν κάτι από την θεϊκή, όμως συνυπάρχουν μαζί της και τα άλογα, η επιθυμία και το πάθος.
Και αυτά μεν είναι αθάνατα, αλλά αθάνατες ενέργειες θνητών σωμάτων. 
(σημ: εννοεί ότι το πάθος και οι επιθυμίες είναι ενέργειες θνητές που σωματοποιούνται από το σώμα της σάρκας).

Για αυτό και βρίσκονται μακριά πολύ από το θεϊκό μέρος της ψυχής το οποίο βρίσκεται μέσα στο θεϊκό της σώμα ενώ, όταν αυτό το θεϊκό μέρος μπει μέσα στο θνητό σώμα τότε έρχονται και εκείνα και με την παρουσία τους γίνεται η ψυχή ανθρώπινη. 

(σημ: το θεϊκό μέρος της ψυχής είναι η ίδια νοητή ουσία με την πρωταρχική ουσία του Πατέρα Νου Θεού.)
(σημ: όταν η θεϊκή ουσία που βρίσκεται μέσα στο σώμα της ψυχής μπει μέσα στο θνητό σώμα της σάρκας τότε έρχονται οι θνητές ενέργειες που σωματοποιεί η σάρκα και γίνεται η ψυχή ο θνητός άνθρωπος της Γης αποκτά δηλαδή  πάθη κι επιθυμίες).

Η ψυχή των άλογων ζώων αποτελείται από πάθος και επιθυμία, για αυτό και ονομάστηκαν τα όντα αυτά, άλογα, δηλαδή εξαιτίας της απουσίας του λόγου (νοητή ουσία) της ψυχής. 

Τέταρτη δε μορφή να θεωρείς εκείνη των άψυχων, η οποία, έχοντας βγει έξω από τα σώματα, ενεργεί κινώντας τα.
Αυτή μπορεί να κινείται στο θεϊκό σώμα και να κινεί τα άψυχα σαν να είναι απλώς δίπλα τους.

(σημ: τι μας λέει εδώ; ότι τα άψυχα σώματα, τις άψυχες μορφές, τις κινεί η ψυχή που έχει βγει έξω από τα σώματα τους..και εννοείται ο άνθρωπος της Γης με σάρκα θα δει μόνον την κίνηση των άψυχων σωμάτων και όχι την ψυχή που τα κινεί!!).

morfeas sky

 



ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ IV
Στοβαίος 1, 41, 6

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΑΤ

-Ορθώς πατέρα μου, τα απέδειξες αυτά.
Δίδαξε μου ακόμη και τα εξής. 
Είπες για την επιστήμη και την τέχνη, ότι είναι ενέργεια του λογικού. 
Τώρα, λες για τα άλογα έμβια όντα ότι, είναι και ονομάζονται άλογα, επειδή στερούνται της λογικής. 
Είναι φανερό ότι για τον λόγο αυτό, τα άλογα ζώα δεν θα έπρεπε να μετέχουν στην επιστήμη και στην τέχνη, ως στερούμενα λογικού.

-Είναι ανάγκη, παιδί μου.

-Πως λοιπόν, πατέρα, βλέπουμε κάποια από τα άλογα όντα να ασκούν και επιστήμη και τέχνη, όπως τα μυρμήγκια που αποταμιεύουν τροφή για το χειμώνα και τα ζώα του αέρα ομοίως κάνουν φωλιές , ενώ τα τετράποδα γνωρίζουν τους δικούς τους κρυψώνες.

-Αυτά, παιδί μου, δεν τα κάνουν ούτε με την τέχνη ούτε με την επιστήμη αλλά από την φύση τους. 
Διότι, η επιστήμη και η τέχνη διδάσκονται ενώ, από αυτά τα άλογα όντα, κανένα τίποτε δεν διδάσκεται. 

Όσα γίνονται από τη φύση γίνονται με καθολική ενέργεια, ενώ όσα γίνονται με επιστήμη και τέχνη εμφανίζονται σε όσους τα γνωρίζουν και όχι σε όλους. 

Όσα γίνονται από όλους γίνονται από την φύση. 

Δηλαδή, οι άνθρωποι όλοι βλέπουν ψηλά αλλά όλοι δεν είναι μουσικοί ούτε τοξότες η κυνηγοί ούτε όλα τα άλλα, αλλά μερικοί από αυτούς έμαθαν κάτι με την ενέργειατης επιστήμης και της τέχνης. 

Με τον ίδιο τρόπο, αν μεν κάποια από τα μυρμήγκια το έκαναν αυτό και τα άλλα όχι, ορθώς θα μπορούσες να πεις ότι με επιστήμη το κάνουν αυτό και με τέχνη συγκεντρώνουν τις τροφές αλλά
αν όλοι κάνουν το ίδιο, τότε αυτά είναι εκ της φύσεως και παρά τη θέληση τους και είναι φανερό, ότι αυτό δε γίνεται ούτε από επιστήμη ούτε από τέχνη.

Διότι, οι ενέργειες, καθώς αυτές είναι ασώματες βρίσκονται μέσα στα σώματα και ενεργούν μέσω αυτών. 
Και γι'αυτό, επειδή είναι ασώματες, λέω ότι είναι και αθάνατες και, επειδή χωρίς σώματα δεν μπορούν να ενεργήσουν, λέω ότι αυτές είναι πάντοτε μέσα σε σώμα. 

Διότι, όσα γίνονται για κάτι η για χάρη κάποιου, έχοντας μπει σε διαδικασία πρόνοιας και ανάγκης είναι αδύνατο να μείνουν αδρανή στην δική τους ενέργεια. 
Διότι,το όν θα υπάρχει πάντοτε, αφού αυτό είναι και το σώμα και η ζωή του.


Ομοίως και τα σώματα θα υπάρχουν για πάντα και για αυτό λέω ότι και η ίδια η σωμάτωση είναι ενέργεια αθάνατη. Διότι αν τα σώματα είναι διαλυτά αλλά αυτά είναι οι κατοικίες των ενεργειών και αν οι ενέργειες είναι αθάνατες και αν το αθάνατο για πάντα υπάρχει, ενέργεια είναι και η σωματοποίηση, αν βέβαια υπάρχει πάντα.

Οι ενέργειες ακολουθούν την ψυχή, όχι όλες μαζί, αλλά μερικές ενεργούν μόλις γεννηθεί ο άνθρωπος, μαζί με την ψυχή και γύρω από το άλογο μέρος της, ενώ άλλες, πιο καθαρές, με το λογικό μέρος συνεργάζονται. 
(Σημ: οι ενέργειες που βρίσκονται παντού μέσα στην θνητή δημιουργία των επτά κύκλων, είτε είναι άλογες, είτε φέρουν την λογική στον άνθρωπο που γεννιέται, που ενεργούν για να γεννηθεί το σώμα της σάρκας με τέχνη και επιστήμη, ανήκουν ολοκληρωτικά στο θνητό πνεύμα της φύσης που τους γέννησε από διπολικό πυρ και πνεύμα, και γι'αυτό πρέπει να ξέρουμε όλοι μας ότι το θνητό πνεύμα της φύσης είναι ο δημιουργός που δημιουργεί τον άνθρωπο της Γης με σάρκα, πάθη κι επιθυμίες, μέ λογική, και πάντα από τα δύο αντίθετα να τον ακολουθούν, είτε καλό είτε κακό, που και τα δύο όμως έχουν ροπή προς το κακό, και όλα αυτά είναι ενέργειες που σωματοποιεί η σάρκα σε πάθη επιθυμίες).

Αυτές οι ενέργειες εξαρτώνται από το σώμα. (εννοεί της σάρκας). 
Έρχονται δε από τα θεϊκά σώματα (εννοεί από τις ψυχές, που τις ακολουθούν οι θνητές ενέργειες, δίχως όμως να μπορούν να τις επηρεάσουν) στα θνητά και τα σωματοποιούν και κάθε μία ενεργεί γύρω από το σώμα η την ψυχή. 
Όμως δε συμπορεύονται με την ψυχή η το σώμα. 
Διότι μπορεί η ψυχή να υπάρχει δίχως το σώμα αλλά οι ενέργειες χωρίς τα σώματα δεν μπορούν να υπάρξουν.

(Σημ: εννοεί ότι οι θνητές ενέργειες το πυρ των επτά κύκλων που ενυπάρχουν παντού, πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών, εξουσιάζουν την σάρκα και την λογική της, όχι όμως και την ψυχή).

Αυτός ο λόγος, παιδί μου, είναι ιερός, ότι δηλαδή το σώμα xωρίς ψυχή δεν μπορεί να είναι συγκροτημένο αλλά μπορεί απλώς να υπάρχει.


-Πως το λες αυτό πάτερ.

-Αυτό σκέψου. Όταν η ψυχή αποχωριστεί το σώμα αυτό παραμένει, και αυτό, όσο χρόνο μένει, δέχεται ενέργεια καθώς διαλύεται και εξαφανίζεται.

Αυτά δε μπορεί να τα παθαίνει το σώμα χωρίς ενέργεια. 
Άρα λοιπόν, η ενέργεια παραμένει στο σώμα ακόμα και όταν αυτό αποχωριστεί από την ψυχή. 

Αυτή είναι και η διαφορά του αθάνατου από το θνητό σώμα, ότι το αθάνατο αποτελείται από μία ύλη και το θνητό όχι. 

Το πρώτο ενεργεί και το δεύτερο πάσχει, (διότι ό,τι ενεργεί εξουσιάζει και ό,τι δέχεται την ενέργεια εξουσιάζεται) και ό,τι εξουσιάζει ως εξουσιαστικό και ελεύθερο, οδηγεί, ενώ ό,τι εξουσιάζεται οδηγείται.


 



Συνέχεια:
Οι ενέργειες λοιπόν επενεργούν όχι μόνο στα έμψυχα αλλά και στα άψυχα, δηλαδή στα ξύλα και στις πέτρες και σε άλλα όμοια αφού τα κάνουν να μεγαλώσουν και να δίνουν καρπούς, και να ωριμάζουν αλλά και να τα καταστρέψουν και τα λιώνουν, τα σαπίζουν και τα θρυματίζουν κάνοντας ενέργειες παρόμοιες με αυτές που παθαίνουν και τα έμψυχα όντα. 

Διότι ενέργεια ονομάζεται παιδί μου ακριβώς αυτό, ότι δηλαδή είναι αυτό που γίνεται και πρέπει πάντα να γίνεται. 
Και πρέπει πάντα να γίνονται πολλά η, μάλλον, όλα. 

Διότι ποτέ δε θα λείψει από το σύμπαν κάποιο από τα όντα και καθώς αυτό, στο διηνεκές περιφέρεται, εμπεριέχει τα όντα τα οποία ποτέ δεν θα στερηθούν τη φθορά. 

Λοιπόν, ας θεωρήσουμε ότι κάθε ενέργεια είναι για πάντα αθάνατη όποια κι αν είναι αυτή και σε όποιο σώμα και αν κατοικεί.

Από τις ενέργειες, άλλες ανήκουν στα θεϊκά σώματα και άλλες στα φθαρτά, άλλες είναι καθολικές και άλλες ειδικές, άλλες αφορούν το γένος και άλλες το μέρος του κάθε όντος. 

(Σημ: οι ενέργειες που ανήκουν στα θεϊκά σώματα είναι οι ψυχές, και όλες οι ψυχές είναι αθάνατες, έχουν τέλειες ενέργειες, "θεϊκά σώματα" για να επιφέρουν την ζωή στην διπολική θνητή δημιουργία, και από αυτές τις ψυχές άλλες διαχωρίζονται στις ψυχές που μεταφέρουν μέσα τους  την "νοητή ουσία" του θεϊκού ανθρώπου, και οι υπόλοιπες στις ψυχές που φέρουν την ζωή σε όλα τα υπόλοιπα έμβια όντα δίχως όμως να φέρουν μέσα τους οι ψυχές την πρώτη νοητή ουσία, και τις ψυχές τα αθάνατα αυτά ενεργειακά σώματα, τα δημιούργησε  ο δεύτερος Νους δημιουργός που είναι καθ'ομοίωσιν με τον Λόγο του Πατέρα Νου Θεού Φως και Ζωή Υπάρχων και περικλείει τους κύκλους για να επιφέρει την ζωή μέσα στους κύκλους).

(Oι μεν ψυχές που δεν έχουν μέσα τους την θεϊκή νοητή ουσία, όταν ενσαρκώνονται πάνω στα έμβια όντα, ζώα κτλ εξουσιάζονται από το πνεύμα της θνητής διπολικής φύσης).

(Ο δε άνθρωπος της Γης όταν γνωρίζει τον αληθινό του εαυτό τον οδηγεί η νοητή ουσία της ψυχής, και εξουσιάζει την σάρκα, ειδάλλως αν εξουσιάζεται από την σάρκα και το πνεύμα της σάρκας τότε θα οδηγείται η νοητή ουσία και θα εξουσιάζεται από το θνητό πνεύμα)

(Και τίθεται το ερώτημα: πως ο άνθρωπος θα ξαναγυρίσει πίσω στην αληθινή του νοητή ουσία; όταν έχει γίνει ένα με το θνητό πνεύμα της φύσης; αφού πλέον θα εξουσιάζεται η ψυχή του από το πνεύμα;)
"όποιος γνωρίσει τον εαυτό του θα ελευθερωθεί"!

συνέχεια: Θεϊκές δε, (ενέργειες) είναι εκείνες που κατοικούν στα αθάνατα σώματα και οι οποίες είναι και τέλειες, αφού λειτουργούν σε τέλειο σώμα. 

Μερικές είναι όσες λειτουργούν μέσα από καθένα χωριστά από τα γένη των ζώων.

 Και ειδικές αυτές που λειτουργούν σε καθένα από τα όντα.

Αυτός λοιπόν ο λόγος παιδί μου, δείχνει ότι τα πάντα είναι γεμάτα από ενέργειες και αν είναι απαραίτητο να υπάρχουν οι ενέργειες στα σώματα και τα σώματα είναι πολλά στο σύμπαν, λέω ότι οι ενέργειες είναι περισσότερες από τα σώματα. 

Διότι σε ένα σώμα υπάρχουν πολλές φορές και μία και δεύτερη και Τρίτη ενέργεια, χωρίς τις καθολικές που τις ακολουθούν. 

Καθολικές ενέργειες λέω τις αποκλειστικά σωματικές, δηλαδή αυτές που γίνονται με τις αισθήσεις και τις κινήσεις και χωρίς τις οποίες δε μπορεί να λειτουργήσει το σώμα. 

Υπάρχουν όμως και άλλες, ειδικές ενέργειες στις ψυχές των ανθρώπων, μέσα στις τέχνες και τις επιστήμες, τις απασχολήσεις και τις πράξεις. 

Διότι, τις ενέργειες τις συνοδεύουν οι αισθήσεις και μάλλον οι αισθήσεις είναι αποτέλεσμα των ενεργειών.

Σκέψου λοιπόν παιδί μου τη διαφορά της ενέργειας και της αίσθησης.

Η ενέργεια στέλνεται από πάνω και η αίσθηση βρίσκεται μέσα στο σώμα, απ'αυτό έχει την ουσία και δέχεται την ενέργεια και τη φανερώνει, σαν να την σωματοποιεί.

Γι'αυτό και λέω ότι οι αισθήσεις είναι και σωματικές και θνητές, μένοντας τόσο όσο και το σώμα.

 Όμως, τα αθάνατα σώματα, τα ίδια, δεν έχουν αίσθηση αφού είναι φτιαγμένα από τέτοια ουσία. 

Η αίσθηση δε σημαίνει τίποτε άλλο παρά το κακό η το καλό που μπαίνει στο σώμα η φεύγει από αυτό. 

Αλλά, στα αθάνατα σώματα, ούτε μπαίνει ούτε φεύγει κάτι και γι αυτό σε εκείνα τα σώματα δε δημιουργείται αίσθηση.

-Λοιπόν, σε κάθε σώμα υπάρχει αίσθηση;

-Σε κάθε σώμα, παιδί μου, και σε όλα ενεργούν ενέργειες.

-Και στα άψυχα, πατέρα;

-Και στα αψυχα, παιδι μου.
Υπάρχουν μόνο διαφορές στις αισθήσεις. 
Οι αισθήσεις των λογικών γίνονται με την λογική, 
οι αισθήσεις των άλογων είναι μόνο σωματικές.

Τα άψυχα έχουν αισθήσεις αλλά είναι παθητικές και ενεργούν μόνο στην αύξηση και την μείωση. 
(Το πάθος και η αίσθηση εξαρτώνται από μία κορυφή και συγκεντρώνονται στο ίδιο σημείο, από τις ενέργειες.) 

Στα έμψυχα όντα υπάρχουν και δύο άλλες ενέργειες που συνοδεύουν τις αισθήσεις και τα πάθη, δηλαδή τη λύπη και τη χαρά. 

Χωρίς αυτές, όν έμψυχο και μάλιστα λογικό θα ήταν αδύνατο να αισθάνεται. 
Γι'αυτό λέω ότι αυτές είναι είδη των παθών που κυριαρχούν κυρίως στα λογικά όντα.
(οι μεν ενέργειες ενεργούν οι δε αισθήσεις φανερώνουν τις ενέργειες). 

Αυτές δε, καθώς είναι σωματικές, ανακινούνται  από το άλογο μέρος της ψυχής και για αυτό, και για τις δύο λέω ότι φέρουν το κακό. 

Διότι, και η χαρά που την αισθάνεται κανείς με ηδονή, αμέσως γίνεται αιτία πολλών δεινών για αυτόν που την αισθάνεται, και η λύπη δίνει πιο δυνατούς πόνους και οδύνες. 

Έτσι, φανερά, και οι δύο είναι αιτίες κακού. 

-Θα μπορούσε, πατέρα, να είναι ίδια ή αίσθηση της ψυχής και του σώματος;

-Πως εννοείς, παιδί μου, την αίσθηση της ψυχής; 
Δεν είναι η ψυχή ασώματη και η αίσθηση σώμα;

-Σώμα είναι, πατέρα, η αίσθηση η σε σώμα κατοικεί;

-Αν την τοποθετήσουμε, ασώματη αυτή, μέσα σε σώμα, παιδί μου, θα πούμε ότι είναι όμοια με την ψυχή η τις ενέργειες.
Διότι λέμε ότι αυτά είναι ασώματα μέσα σε σώμα.

Όμως η αίσθηση ούτε ενέργεια είναι ούτε ψυχή ούτε κάτι άλλο ασώματο αλλά αν δεν είναι ασώματο θα είναι σώμα.
Διότι από τα όντα πρέπει άλλα ασώματα να είναι και άλλα σώματα.

morfeas sky

 

Επιτέλους όλα τα αναπάντητα ερωτήματα μας για το ποιοι είμαστε ποια είναι η διπλή φύση του ανθρώπου εξηγούνται στα Ερμητικά κείμενα

morfeas sky


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ V
Στοβαίος 1, 41, 8

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ

Και ο μεν Κύριος και δημιουργός όλων των αθανάτων σωμάτων, αφού μια φορά δημιούργησε, άλλο δε δημιούργησε πια ούτε δημιουργεί.

Διότι αφού παρέδωσε τα όντα στον εαυτό τους και τα ένωσε μεταξύ τους, τα άφησε να κινούνται χωρίς καμιά ανάγκη, ως αθάνατα. 

(Σημ: ο Άνθρωπος έχει την ίδια νοητή ουσία με τον Κύριο τον δημιουργό όλων των αθανάτων σωμάτων, είναι όμοιος με την αθάνατη ουσία του και γίνεται υπάρχων με σώμα την αθάνατη ψυχή από φως στα φωτεινά πεδία).

Αν κάτι χρειάζονται, θα το ζητήσουν το ένα από το άλλο, χωρίς καμιά βοήθεια απ'έξω, ως αθάνατα.

Διότι έπρεπε, τα σώματα που γεννήθηκαν από εκείνον να έχουν τέτοια φύση.

Ο δικός μας δημιουργός επειδή βρίσκεται μέσα σε σώμα, μας δημιούργησε και μας δημιουργεί και θα δημιουργεί πάντοτε σώματα θνητά και διαλυτά.

(Σημ: ο άνθρωπος της Γης με σάρκα δημιουργήθηκε από το θνητό διπολικό πυρ και πνεύμα των αντιθέτων, το πνεύμα της φύσης, αποτέλεσμα της ένωσης του Φωτεινού Άγιου Λόγου με τα στοιχεία του σκότους που είναι από πυρ και πνεύμα).

Ο δικός μας δημιουργός, (πνεύμα της φύσης), επειδή βρίσκεται μέσα σε σώμα, (έχει σώμα το πνεύμα της θνητής διπολικής φύσης)  μας δημιούργησε και δημιουργεί και θα δημιουργεί πάντοτε σώματα θνητά και διαλυτά.

Διότι, δεν θα ήταν θεμιτό να μιμηθεί τον δημιουργό του αλλά και θα ήταν αδύνατο.

Ο μεν πρώτος δημιουργός δημιούργησε από την πρώτη ουσία, που ήταν ασώματη, ο δε δεύτερος δημιούργησε εμάς από τη σωμάτωση που γεννήθηκε.

Είναι λοιπόν φανερό και με την ορθή λογική, εκείνα τα σώματα που γεννήθηκαν από την ασώματη ουσία να είναι αθάνατα, ενώ τα δικά μας να είναι διαλυτά και θνητά επειδή η ύλη μας αποτελείται από σώματα που είναι ασθενή και χρειάζονται πολλή ενίσχυση.

(Διότι πως θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αν τύχαινε η σύσταση των δικών μας σωμάτων, αν δεν είχε κάποια εισερχόμενη τροφή, από τα ίδια στοιχεία, και αν δεν ανανέωνε τη σωματική μας ύπαρξη κάθε μέρα; Διότι γίνεται εισαγωγή μέσα μας από γη, νερό, φωτιά και αέρα που ανανεώνει τα σώματα μαςκαι τα συγκρατεί).

Ακόμη και στις κινήσεις είμαστε αθενέστεροι και δεν αντέχουμε την κίνηση ούτε για μια μέρα.

Να ξέρεις καλά, παιδί μου, ότι αν δεν αναπαυόταν τα σώματα μας τις νύχτες, δεν θα αντέχαμε ούτε για μια μέρα.

Άρα, ο δικός μας δημιουργός, επειδή είναι αγαθός και τα πάντα γνώριζε εκ των προτέρων, για τη συντήρηση των έμβιων όντων, δημιούργησε τον ύπνο, πολύ σπουδαίο για την κούραση της κίνησης, και σε ίσα μέρη μοίρασε τον χρόνο και μάλλον έδωσε περισσότερο στην ανάπαυση.

Να ξέρεις παιδί μου, ότι είναι μέγιστη η ενέργεια του ύπνου, αντίθετη με την ενέργεια της ψυχής και όχι μικρότερη από εκείνη.
Σημ: το πνεύμα της φύσης όπως αναλύω στον Ποιμάνδρη, γέννησε τον δικό της άνθρωπο με σάρκα, για να τον κρατήσει για πάντα στον δικό της κόσμο, και ο Άνθρωπος θεός ερωτεύτηκε τον εαυτό του!! πάνω στην εικόνα του που προερχόταν από τα νερά!! και θέλησε να κατοικήσει εκεί!! στην θνητή διπολική φύση, και από τότε έγινε ο θνητός άνθρωπος της Γης, όπου μέσα στο σώμα της σάρκας του  βρίσκεται το είδωλο η ενεργειακή ψυχή από τέλειες ενέργειες, και μεταφέρει μέσα της τον Ουσιωδώς Αληθινό Άνθρωπο Νου που έξω από την θνητή δημιουργία των επτά κύκλων είναι όμοιος με τον Πατέρα του, που είναι Φως και Ζωή Υπάρχων, αφού γεννήθηκε από την ίδια νοητή ουσία).

Καθόσον η ψυχή είναι ενέργεια της κίνησης, ομοίως και τα σώματα δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τον ύπνο. 
Αυτός δίνει άνεση και χαλάρωση στα συνδεδεμένα μέλη και δρα εσωτερικά, σωματοποιώντας την εισερχόμενη ύλη και ξεχωρίζοντας την για να δώσει σε κάθε μέλος αυτό που του χρειάζεται, στο μεν αίμα το νερό, τη γη στα οστά και τον μυελό, τον αέρα στα νεύρα και τις φλέβες, τη φωτιά στην όραση και γι'αυτό ευχαριστιέται ιδιαίτερα το σώμα καθώς ο ύπνος φέρνει αυτή την ηδονή.

morfeas sky

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ VI
Στοβαίος 1,21. 9

-Αφού στους Γενικούς Λόγους υποσχέθηκες να μου μιλήσεις
για τους τριάντα έξι Δέκαρχους, τώρα μίλησε μου γι αυτούς και
για την ενέργεια τους.

-Καμιά αντίρρηση, και αυτός θα είναι ο κυριότερος απ'όλους
και κορυφαίος λόγος. 
Και συ σκέψου έτσι.

Σου μίλησα για τον ζωδιακό κύκλο που λέγεται ζωφόρος,  (σημ: ζωφόρος, είναι αυτός που φέρει την ζωή), για τους πέντε πλανήτες και τον ήλιο και τη σελήνη και τον κύκλο του καθενός.

(σημ: όλα τα δημιουργήματα γεννήθηκαν μέσα στον ζωδιακό κύκλο, δηλαδή όλη η δημιουργία είναι ένα σώμα κυκλικό που εμπεριέχει μέσα του τα πάντα, όπου από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο, είναι η ζωή που εκδηλώνει η δομή του κυκλικού αυτού σώματος από πυρ και πνεύμα διπολικό, που ονομάζουμε και αλλιώς δημιουργία, και στο εσωτερικό του κυκλικού αυτού σώματος, όλα τα δημιουργήματα του εμπεριέχονται και καθοδηγούνται από τους ίδιους φυσικούς νόμους).
(οι φυσικοί νόμοι της όλης δημιουργίας είναι:)
(--το διπολικό πυρ και πνεύμα της φύσης--).
. 
-Τα είπες βέβαια,Τρισμέγιστε.

-Έτσι σε θέλω να σκέφτεσαι και για τους τριάντα έξι Δέκαρχους,
έχοντας στη μνήμη σου εκείνα ώστε να σου γίνει πιο ευκολονόητος και ο λόγος για αυτά.

-Θυμάμαι πατέρα

-Είπα σε κάποιο σημείο, παιδί μου, ότι υπάρχει ένα σώμα που περιέχει τα πάντα. 

Φαντάσου το λοιπόν αυτό σαν ένα σχήμα κυκλικό, γιατί έτσι είναι το σύμπαν.  
(σημ: η θνητή διπολική δημιουργία των επτά κύκλων, είναι το σώμα που περιέχει μέσα του τα πάντα, είναι κυκλικό, πεπερασμένο, με κέντρο έναν άξονα και μια απέραντη αρχή δίχως αρχή και τέλος....είναι το σύμπαν, όπου εμπεριέχει μέσα του τους επτά κύκλους, όπου ο μεγαλύτερος κύκλος εσωκλείει μέσα του τον μικρότερο κύκλο, και ο πιο μεγάλος κύκλος από τους επτά, έχει μέσα του τα πιο ελαφρά στοιχεία, και ο πιο μικρός κύκλος έχει μέσα του τα πιο βαριά κατωφερή στοιχεία δηλαδή την γη και τα νερά την ύλη τον υλικό κόσμο).

-Σκέφτομαι ένα τέτοιο σχήμα, όπως το λες πατέρα

-Κάτω λοιπόν από αυτόν τον κύκλο, (σύμπαν), έχουν ταχθεί οι τριάντα έξι Δέκαρχοι, ανάμεσα στον κύκλο του σύμπαντος (ο περικλείων τους κύκλους είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, και οι τριανταέξι Δέκαρχοι οι νόμοι του, για να εξασφαλίσει την ζωή μέσα στους επτά κύκλους φέροντας την Αρμονία των αντιθέτων, και βέβαια την μουσική αρμονία στο σύμπαν ώστε να λειτουργεί τέλεια, ), και το ζωδιακό,(ζωδιακό είναι οι επτά κύκλοι) χωρίζοντας και τους δύο κύκλους (χωρίζονται οι επτά κύκλοι που εμπεριέχονται ο ένας μέσα στον άλλο εσωτερικά τους, από το σύμπαν, που ανάμεσα στον κύκλο του σύμπαντος και τους επτά κύκλους τους χωρίζει με τον καθαρό Λόγο ο περικλείων τους κύκλους ..διαβάστε τον Ποιμάνδρη), και με τρόπο ώστε υποστηρίζοντας εκείνο τον κύκλο και καθορίζοντας τον ζωδιακό και ακόμη, κινούμενοι μαζί με τους πλανήτες ώστε να έχουν την ίδια δύναμη με αυτούς,εναλλάξ, κατά την περιφορά του σύμπαντος.

Επιβραδύνουν λοιπόν το σώμα του σύμπαντος που τα περιέχει όλα (γιατί αν ήταν μόνο του θα έφτανε σε μεγάλες ταχύτητες επειδή περιέχει τα πάντα) ενώ επισπεύδουν τους επτά άλλους κύκλους επειδή η κίνηση τους είναι βραδύτερη τουκύκλου του σύμπαντος.
Έτσι, είναι απαραίτητο να κινούνται αυτοί και το σύμπαν
(σημ: εννοεί οι επτά κύκλοι της δημιουργίας)
(σημ: εννοεί το σύμπαν πως είναι το κυκλικό σώμα που περικλείει τους επτά κύκλους σφαίρες η μία μέσα στην άλλη από τον μεγαλύτερο κύκλο με τα πιο αιθερικά στοιχεία ως τον πιο μικρό κύκλο με τα πιο βαριά κατωφερή στοιχεία τον υλικό κόσμο).

Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι οι Δέκαρχοι περιβάλλουν, τον κύκλο των επτά και του σύμπαντος και κυρίως όλα όσα είναι μέσα στο σύμπαν, και, ως φύλακες, τα συγκρατούν όλα αυτά και τηρούν την ορθή τάξη των πάντων.
(σημ: οι Δέκαρχοι είναι οι φυσικοί νόμοι του Δεύτερου Νου δημιουργού για να επιφέρουν την μουσική αρμονία μέσα στους κύκλους, και περικλείουν και τους επτά κύκλους τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί, και έξω από αυτούς τους επτά κύκλους περιβάλλουν το σύμπαν την όλη δημιουργία.////....πρόκειται και είναι οι Δέκαρχοι ο Λόγος του δεύτερου Νου δημιουργού, ο οποίος Λόγος περικλείει όλους τους κύκλους, είναι Ομοούσιος με τον Πατέρα Νου Θεό Φως και Ζωή Υπάρχων, και γεννήθηκε ο δεύτερος Νους δημιουργός για να επιτηρεί και φέρει την ζωή σε ολόκληρη την διπολική δημιουργία, που η ουσία της μέσα στους επτά κύκλους είναι από πυρ και πνεύμα διπολικό αποτέλεσμα της ένωσης του Άγιου Λόγου με το πυρ και πνεύμα του σκότους). 

-Έτσι τα καταλαβαίνω, πατέρα , όσα λες.

-Ακόμη σκέψου, ότι αυτοί (οι Δέκαρχοι), δεν παθαίνουν όσα οι άλλοι πλανήτες, διότι ούτε συγκρατούμενοι διατηρούν την τροχιά τους ούτε εμποδίζονται και γυρίζουν πίσω, ούτε τους σκεπάζει το φως του ήλιου παρά έχουν την ελευθερία τους πάνω απ όλα, ως φύλακες και φρουροί του σύμπαντος, περιβάλλουν το σύμπαν με το ημερονύκτιο.
(σημ:οι Δέκαρχοι είναι οι προστάτες της όλης δημιουργίας που την περιβάλλουν και της δίνουν κίνηση ζωή και προστατεύουν το ακάθαρτο διπολικό πυρ κι πνεύμα να μην βγει έξω από τους επτά κύκλους...είναι οι Ολύμπιοι "θεοί" οι άγγελοι που φέρουν την αρμονία στου σύμπαν).

morfeas sky

 

Συνέχεια...η ανάλυση μου αργότερα..Αραγε λοιπον, πατερα, και αυτοι εχουν καποια ενεργεια πανω μας;
-Τη μεγαλυτερη παιδι μου. Γιατι, αν ενεργουν σ εκεινους πως όχι
Και σε μας, και χωριστα και συνoλικα; Δηλαδη, (προσεξε ότι λεω)
Ανατροπες βασιλεων, επαναστασεις πολεων, επιδημιες, λοιμοι, αμπωτιδες της θαλασσας, σεισμοι της γης, τιποτε από αυτά, παιδι μου, δε γινεται χωρις την ενεργεια τους και επιπλεον σκεψου αυτό. Αν δηλαδη εκεινοι επιστατουν σ αυτά και εμεις ειμαστε κατω από τους επτα, δεν καταλαβαινεις ότι και σε μας φτανει καποια ενεργεια ειτε απ αυτους ειτε δια μεσω εκεινων;
-Τι σωματικη μορφη θα μπορουσαν να εχουν αυτοι, πατερα;
-Πολλοι τους αποκαλουν δαιμονες. Διοτι δεν εχει καποιο ιδιαιτερο χαρακτηριστικο το γενος των δαιμονων, ουτε εχουν αλλα σωματα από καποια ιδιαιτερη υλη,
Ουτε με την ψυχη κινουνται όπως εμεις, αλλα είναι ενεργειες των τριαντα εξι αυτων θεων.
Επιπλεον δε σκεψου και αυτό, Τατ, το εργο τους , ότι δηλαδη σπερνουν στη γη ότι ονομαζουμε «τανες», άλλες μεν σωτηριες άλλες δε ολεθριες.
Ακομη ότι και στους ουρανους, κινουμενοι, γεννουν αστερες, βοηθητικους σ αυτους, τους οποιους εχουν ως στρατιωτες και υπηρετες.
Αυτοι, αναμεμιγμενοι απ εκεινους κινουνται αιωρουμενοι στον ουρανο, γεμιζοντας το χωρο του για να μην υπαρχει κανενας χωρος ψηλα κενος από αστρα, οργανονωντας μαζι τους το συμπαν και εχοντας ενεργεια δικη τους αλλα υποταγμενη σ'αυτή των τριαντα εξι. 
Απ αυτους γινονται σε διαφορες χωρες φθορες των αλλων εμψυχων οντων αλλα και το πληθος των ζωων που λυμαινονται τους καρπους.
Κατω από αυτους βρισκεται η λεγομενη Αρκτος, (άρκτος = ομόρριζα αχώριστα μόρια κτλ),  στο μεσον του ζωδιακου, που αποτελειται από επτα αστρα και εχει και μια άλλη, αντιστοιχη, πανω από το κεφαλι της. Η ενεργεια της είναι όπως ενός αξονα, και καθως δυει και δεν ανατελλει πουθενα, μενοντας στον ιδιο τοπο και περιστρεφομενη γυρω από τον ιδιο τοπο, προκαλωντας την περιφορα του ζωδιακου κυκλου παραδιδει το συμπαν από τη νυχτα στη μερα και από τη μερα στη νυχτα.

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

Μετα από αυτην υπαρχει άλλη ομαδα αστεριων στους οποιους εμεις δεν αξιωθηκαμε να δωσουμε ονοματα αλλα, οι επομενες γενιες, θα μιμηθουν εμας και θα τους δωσουν ονοματα.
Κατω από τη σεληνη, είναι αλλα αστρα φθαρτα, αργα, που ζουν για λιγο και δημιουργουνται από τις αναθυμιασεις της γης στον αερα, που και εμεις βλεπουμε να διαλυονται, μοιαζουν με τα αχρηστα ζωα επι της γης, και δε γινονται παρα για να φθαρουν, όπως είναι τα γενη των μυγων και των ψυλλων και των σκουληκιων και των αλλων ομοιων.
Διοτι και εκεινα Τατ, δεν είναι χρησιμα ουτε σε εμας ουτε στο συμπαν.
Αντιθετα, μας δυσαρεστουν ενοχλωντας μας, οντας παρενεργειες της φυσης και γεννιουνται χωρις να είναι απαραιτητα.
Με τον ιδιο τροπο, και οι αστερες που προκυπτουν από τις αναθυμιασεις της γης, τον μεν ανω τοπο δεν καταλαμβανουν (διοτι είναι αδυνατο να το κανουν προερχομενοι από κατω) και επειδη εχουν πολύ βαρος, ελκονται κατω από την ιδια υλη, διαχεονται γρηγορα και, διαλυμενοι πεφτουν παλι στη γη χωρις να εχουν κανει καμια ενεργεια παρα μονο εχοντας ενοχλησει τον αερα πανω στη γη.
Υπαρχει και ένα άλλο γενος, Τατ, αυτό των λεγομενων κομητων που εμφανιζεται κατά καιρους και παλι μετα εξαφανιζεται, που ουτε αναττελουν ουτε δυουν,
Ουτε διαλυονται και οι οποιοι είναι φανεροι αγγελοι και κηρυκες καθολικων πραγματων που θα συμβουν.
Ο τοπος τους είναι κατω από τον κυκλο του ηλιου. Όταν λοιπον προκειται να συμβει στον κοσμο κατι αυτοι εμφανιζονται για λιγες μερες και παλι πηγαινουν κατω από τον κυκλο του ηλιου. Και μενουν αφανεις, αφου φανουν αλλοι στην ανατολη, αλλοι στον βορα, αλλοι στη δυση και αλλοι στο νοτο.
Τους ονομασαμε μαντεις. Αυτή είναι η φυση των αστερων και αστερες από αστρα διαφερουν. Οι αστερες αιωρουνται στον ουρανο ενώ τα αστρα βρισκονται μεσα στο σωμα του ουρανου, κινουνται μαζι μ αυτόν και δωδεκα από αυτά τα ονομασαμε «ζωδια».
Οποιος δεν αγνοησει αυτά, μπορει να κατανοησει ακριβως τον Θεο, και αν το κανει αυτό, θα τολμουσε κανεις να πει, να τον δει, και βλεποντας τον να γινει μακαριος.
-Μακαριος πραγματι, πατερα, οποιος τον ειδε.
-Αλλα είναι αδυνατο, παιδι μου, να ευτυχησει οποιος είναι στο σωμα του.
Πρεπει να ασκει εδώ κατω την ψυχη του ώστε, όταν φτασει εκει, οπου θα μπορουσε να δει, να μη χασει τον δρομο.
Οσοι όμως ανθρωποι αγαπουν το σωμα τους, αυτοι, ποτε δεν θα μπορεσουν να δουν την οψη του καλου και αγαθου.
Διοτι, τετοια είναι η ομορφια παιδι μου,αυτή που δεν εχει ουτε σχημα ουτε χρωμα ουτε σωμα.

-Θα μπορούσε, πατέρα, να υπάρχει κάτι όμορφο χωρίς όλα αυτά;

-Μόνο ο Θεός, παιδί μου, η μάλλον κάτι μεγαλύτερο, το όνομα του Θεού.


morfeas sky

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

12. Λοιπον παιδι μου, καποια πολύ μεγαλη θεοτητα, τοποθετημενη στο, μεσο του συμπαντος, κινειται και παρακολουθει οσα γινονται στη γη από τους ανθρωπους.
Όπως στη θεια ταξη, υπαρχουν η προνοια και η αναγκη, ομοιως, και επι των ανθρωπων υπαρχει η Δικαιοσυνη, η οποια ενεργει ομοιως με εκεινες. 
Εκεινες δηλαδη, κρατουν την ταξη των οντων ως θειων, που δεν πρεπει και δε θελουν να αμαρτησουν γιατι είναι αδυνατο να σφαλει η θεοτητα και γι αυτό συμβαινει να είναι αναμαρτητη. Η Δικαιοσυνη λοιπον, εχει ταχθει ως τιμωρος των ανθρωπων που αμαρτανουν στη γη. Διοτι, το γενος των ανθρωπων σφαλει επειδη είναι θνητο και φτιαγμενο από κακη υλη. Και μαλιστα συμβαινει να αμαρτανουν εκεινοι που δεν εχουν τη δυνατοτητα να δουν τη θεικη δυναμη.
Κυριως σ αυτους επικρατει η Δικαιοσυνη και υποκεινται στη μοιρα λογω της ενεργειας της γεννησης τους, και στη Δικαιοσυνη λογω των αμαρτιων της ζωης τους.



13. -Σωστα μου τα ειπες όλα, πατερα, αλλα ακομη θυμισε μου ποια είναι που σχετιζονται με την προνοια και ποια με την αναγκη, όπως και με τη μοιρα;
-Ειπα Τατ, ότι υπαρχουν μεσα μας τρια ειδη ασωματων.Το ένα είναι νοητο και αυτό είναι αχρωμο, χωρις σχημα και ασωματο, φτιαγμενο απ την ιδια πρωτη νοητη ουσια. Επισης, υπαρχουν μεσα μας και, αντιθετα με αυτό, σωματα τα οποια υποδεχονται το νοητο. Αυτό λοιπον που κινειται από τη νοητη ουσια, συμφωνα με καποια λογικη, και που υποδεχθηκε αυτή τη νοητη ουσια, αμεσως ματαβαλλεται σε ένα άλλο ειδος κινησης. Και αυτό είναι το ειδωλο του νοηματος του δημιουργου.
Τριτον, είναι ένα ειδος ασωματων το οποιο κινειται γυρω από τα σωματα:τοπος, χρονος, κινηση, σχημα, επιφανεια, μεγεθος, ειδος.
Σ αυτα υπαρχουν δυο διαφορες. Δηλαδη, εκεινα στα οποια υπαρχει μια ιδιαιτερη ποιοτητα και καποια ανηκουν στο σωμα, και εκεινα που εχουν καποιο ιδιαιτερο χαρακτηριστικο και είναι το σχημα, το χρωμα, το ειδος, ο τοπος, ο χρονος, η κινηση.
Αυτά που αφορουν το σωμα είναι το σχηματισμενο σχημα, το χρωματισμενο χρωμα, η μορφοποιημενη μορφη, η επιφανεια και το μεγεθος. Αυτά μετεχουν στα προηγουμενα. Η νοητη λοιπον ουσια, οντας κοντα στον Θεο, εχει εξουσια στον εαυτο της και μπορει σωζοντας τον εαυτο της να σωζει και κατι άλλο. Επειδη δε αυτή η ιδια η ουσια δεν υποκειται στην αναγκη, αφημενη από τον Θεο, προτιμα τη σωματικη φυση και η εκλογη της αυτή γινεται από προνοια. Ετσι, γινεται μελος του κοσμου. Κάθε αλογο στοιχειο κινειται προς καποιο λογικο και το μεν λογικο είναι από προνοια το δε αλογο από αναγκη και οσα συμβαινουν στο σωμα είναι από τη μοιρα.
Και αυτος είναι ο λογος οσων με την προνοια, και την αναγκη και τη μοιρα σχετιζονται.



TI EINAI H EIMAΡMENHΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ Η ΨΥΧΗ Η ΠΡΟΝΟΙΑ Η ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣημ: ξεκάθαρα μας αναφέρει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ότι η ψυχή είναι το σώμα που υποδέχεται την νοητή ουσία η οποία είναι φτιαγμένη από την ίδια πρώτη νοητή ουσία.

Αυτή η νοητή ουσία είναι ο Νους της ψυχής, ο οποίος κινεί το σώμα της ψυχής, και αυτό το σώμα η ψυχή, είναι το είδωλο του κόσμου των ιδεών.

Με λίγα λόγια, ο Νους του ιδεατού Ανθρώπου μπαίνοντας στην θνητή δημιουργία, όπως στο δικό μας κύκλο-σύμπαν, αποκτά σώμα την ψυχή, και το σώμα η ψυχή που υποδέχεται τον Νου, είναι το είδωλο του αληθινού νοήματος της ζωής.

Διαβάζουμε λοιπόν σχετικά..
-Ειπα, ότι υπαρχουν μεσα μας τρια ειδη ασωματων.

Το ένα είναι νοητο και αυτό είναι αχρωμο, χωρις σχημα και ασωματο, φτιαγμενο απ την ιδια πρωτη νοητη ουσια.
Επισης, υπαρχουν μεσα μας και, αντιθετα με αυτό, σωματα τα οποια υποδεχονται το νοητο.
Αυτό λοιπον που κινειται από τη νοητη ουσια, συμφωνα με καποια λογικη, καιυποδεχθηκε αυτή τη νοητη ουσια, αμεσως ματαβαλλεται σε ένα άλλο ειδος κινησης.

Και αυτό είναι το ειδωλο του νοηματος του δημιουργου.


...........

Μας μιλά ξεκάθαρα ότι o Nους είναι η ίδια ουσία από τον Θεό και δεν έχει ανάγκες! Και γι'αυτό έχει την ελεύθερη επιλογή! Και επιλέγει να ζήσει μέσα σε σώμα την ψυχή η οποία ψυχή είναι το είδωλο της αλήθειας του νοήματος της ζωής του ιδεατού κόσμου του Θεού, και επειδή επιλέγει η νοητή ουσία ο Ουσιωδώς άνθρωπος Νους να ενσαρκωθεί μαζί με την ψυχή στο σώμα της σάρκας υπόκειται στην Πρόνοια, διότι η σάρκα και ότι αποτελείται από σάρκα μαζί με τον χώρο όπου κινείται η σάρκα είναι θνητές ενέργειες που δεν έχουν την ίδια ουσία και τα ίδια στοιχεία από τον Θεό, διότι ο Θεός είναι ο ιδεατός κόσμος των ιδεών, όπως και ο Νους η νοητή ουσία, και γι'αυτό υποβάλλεται ο Νους στην μοίρα! και αυτό διότι για να επικρατήσει η Αρμονία πρέπει να επικρατεί και το Δίκαιο, και επειδή ο Άνθρωπος της Γης πάντα ρέει στο κακό επειδή η ουσία του είναι θνητή υπόκειται στην Δικαιοσύνη. και ότι πράξει με τις ελεύθερες επιλογές του αυτό θα πάρει.

Το νόημα της ζωής του δημιουργού Θεού, βρίσκεται στα Φωτεινά Πεδία.

...................

Μας λέει ότι η νοητή ουσία ο Ουσιωδώς Νους, τον οποίο

υποδέχεται το είδωλο σώμα η ψυχή, και την κινεί ο Νους, έχει την ροπή ο Νους να θέλει να ενσαρκώνεται μέσα στην σάρκα.

Η επιλογή του αυτή είναι ελεύθερη επιλογή, διότι ως θεϊκή ουσία που είναι δεν έχει ανάγκες, γι'αυτό και υπόκειται στην πρόνοια, δηλαδή προνοεί ο Θεός την κατάσταση που θα περιέλθει η ψυχή που έχει μέσα της τον Νου όταν θα ενσαρκωθεί την σάρκα.

Όταν ενσαρκώνεται η ψυχή, κάθε άλογη ενέργεια και στοιχεία που δεν έχουν καμία σχέση με την ουσία και τα στοιχεία του κόσμου των ιδεών, ενώνονται με την ψυχή από ανάγκη ως κατώτερα που είναι, και δημιουργούν την σάρκα τον άνθρωπο της Γης, και τις αισθήσεις συναισθήματα πάθη κι επιθυμίες.

Για τον λόγο αυτόν, επειδή πλέον η ψυχή ενσαρκώμενη θα υποπέσει σε πολλά σφάλματα με την σάρκα και την λογική της, που πάντα ρέπει προς το κακό,  ο Θεός δημιούργησε την μοίρα στον άνθρωπο της Γης. 

Και η μοίρα έχει σχέση με την Δικαιοσύνη, διότι στα πάντα πρέπει όπως επικρατεί η Αρμονία, να επικρατεί και το Δίκαιο. Οπότε η ζωή μας στην ουσία δεν είναι προσχεδιασμένη από την μοίρα, αλλά ότι πράξουμε, θα πάρουμε αυτό που μας αξίζει!!

Και αυτός είναι ο λόγος όσων με την πρόνοια, και την ανάγκη και τη μοίρα σχετίζονται.

   Η νοητη λοιπον ουσια, οντας κοντα στον Θεο, εχει εξουσια στον εαυτο της και μπορει σωζοντας τον εαυτο της να σωζει και κατι άλλο. Επειδη δε αυτή η ιδια η ουσια δεν υποκειται στην αναγκη, αφημενη από τον Θεο, προτιμα τη σωματικη φυση και η εκλογη της αυτή γινεται από προνοια. Ετσι, γινεται μελος του κοσμου. Κάθε αλογο στοιχειο κινειται προς καποιο λογικο και το μεν λογικο είναι από προνοια το δε αλογο από αναγκη και οσα συμβαινουν στο σωμα είναι από τη μοιρα.
Και αυτος είναι ο λογος οσων με την προνοια, και την αναγκη και τη μοιρα σχετιζονται.




ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤOΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΙΧ
Στοββαιος 1,11,2

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ
14. Η υλη και εγινε και προυπηρχε.Διοτι η υλη ειναι το δοχειο της γενεσης, και η γενεση τροπος ενεργειας του αγεννητου και προυπαρχοντα Θεου.Παιρνοντας λοιπον το σπερμα της γενεσης γεννηθηκε και εγινε μεταβλητη και ειχε προτυπα για τη μορφοποιηση της.Διοτι, την επηρεασε, καθως μεταβαλλοταν,η δυναμη που κατασκευαζει τα προτυπα της μετατροπης.λοιπον, η μη γεννηση της υλης ηταν ελλειψη μορφης, ενω η γεννηση ειναι ενεργεια.
......................................


14. Η ύλη και έγινε και προϋπήρχε. 
(σημ: προυπήρχε από το σκότος γεννημένο αυτό το δοχείο)

Διότι η ύλη είναι το δοχείο της γένεσης, και η γένεση τρόπος ενέργειας του αγέννητου και προϋπάρχοντα Θεού.
(Ο Δημιουργός της Ζωής το άπλετο Φως πήρε το δοχείο και του έδωσε μορφή κίνηση και ζωή). 

Παίρνοντας λοιπόν το σπέρμα της γένεσης γεννήθηκε και έγινε μεταβλητή και είχε πρότυπα για τη μορφοποίηση της. 
(πήρε το δοχείο και σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία που είχε το δοχείο το μετέβαλλε σε Ζωή σύμφωνα με το πρότυπο του Αρχέτυπου του Φωτός (Φωτεινά Πεδία).

Διότι, την επηρέασε, καθώς μεταβαλλόταν,η δύναμη που κατασκευάζει τα πρότυπα της μετατροπής. 
(ο Πατέρας της Ζωής είναι η δύναμη που μετατρέπει όλα τα κατώτερα (σε δόνηση) στοιχεία σε ζωή σύμφωνα με το αρχικό πρότυπο. 

Λοιπόν, η μη γέννηση της ύλης ήταν έλλειψη μορφής, ενώ η γέννηση είναι ενέργεια.
(σημ: το σκότος ως η ανυπαρξία που είναι από πυρ και πνεύμα είναι η έλλειψη μορφής, διότι δεν έχει ούτε μορφή, ούτε ζωή, ούτε κινείται, ούτε ενεργεί, διότι είναι πυρ και πνεύμα που απορροφά ότι ενεργεί ότι κινείται!

Η γέννηση όμως της ύλης δίνει μορφή στο πυρ και πνεύμα του σκότους, επιφέρει από το μεν πυρ την ύλη λόγω της κίνησης, από το μεν πνεύμα τον αέρα δηλαδή την λογική στα έμβια όντα.

Στο δοχείο του σκότους που είναι από πυρ και πνεύμα, χωρίς μορφή, ο Πατέρας της Ζωής ενώθηκε μαζί του του έδωσε κίνηση και μορφή, άρα η γέννηση της ύλης είναι ενέργεια ενός Θεού της Ζωής.

Με Λόγο Άγιο περιέκλεισε σε κύκλο το πυρ και πνεύμα, και στην συνέχεια της έδωσε κίνηση και περιστροφή γύρω από έναν κεντρικό άξονα με μια αόριστη αρχή και ένα άπειρο τέλος γεννώντας από αυτό την ύλη τον υλικό κόσμο, . και αυτό είναι το σύμπαν στο οποίο ζούμε σήμερα, ένα πυρ διπολικό ζωή=θάνατος, και ένα πνεύμα διπολικό όπου κάθε σκέψη έχει το αντίθετο της, και όλα ζουν μέσω της αρμονίας που επιφέρει ο δεύτερος Νους δημιουργός (Αιθέρας), Ομοούσιος με τον Λόγο του Τριαδικού Θεού.).

morfeas sky

Διαβάστε τον ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ:
http://oneirosky.blogspot.gr/2015/11/blog-post_8.html?view=magazine







ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΣΤΟΒΑΙΟΣ 1, 8, 41

15. Ετσι θα βρουμε και για τους τρεις χρονους.Δηλαδη, ότι ουτε μονοι τους είναι, ουτε συνηπαρχουν και παλι ότι ενωνονται και είναι και μονοι.Αν θεωρησεις ότι το παρον είναι χωρις το παρελθον είναι αδυνατον να υπαρχει παρον αν δεν υπηρξε παρελθον γιατι από το παρελθον γεννιεται το παρον όπως και από το παρον ερχεται το μελλον. Και αν πρεπει ακομη περισσοτερο να το ψαξουμε, ετσι ας σκεφτουμε: Το παρελθον εφυγε και δεν υπαρχει πια και το μελλον δεν υπαρχει γιατι δεν ειναι ακομη παρον, αλλα ουτε και το παρον μενει σταθερο. Διοτι,οποιος, εχοντας κινηση,δε μενει σταθερος και σε κεντρο,τοτε πως μπορει να λεγεται παρον αυτος που δεν μπορει να σταθει; Και παλι το παρελθον, καθως ενωνεται με το παρον και το Παρον με το μελλον, ένα γινονται (διοτι δεν υφισταται το ένα χωρις τα αλλα) χαριν της ταυτοτητας και της ενοτητας και της συνεχειας.Ετσι ο χρονος γινεται και συνεχης και χωρισμενος οντας ο ενας και ιδιος χρονος.






ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤOΣ

AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΧΙ
Στοβαιος 1, 41, 1
17. Τωρα παιδι μου περιληπτικα θα σου εξηγησω τα πραγματα και θα καταλαβεις τα λεγομενα ενθυμομενος οσα ακουσες.
Ολα τα οντα κινουνται και μονο το μη ον ειναι ακινητο. 
Καθε σωμα μπορει να μεταβαλλεται και καθε σωμα δε μπορει να διαλυθει (καποια απο τα σωματα ειναι διαλυτα).
Ουτε καθε ζωο ειναι θνητο ουτε καθε ζωο ειναι αθανατο.

Κάθε τι που μπορει να διαλυθει είναι και φθαρτο ενώ,ότι μενει αμεταβλητο είναι και αθανατο.

Οτι διαρκως γεννιεται παντα φθειρεται ενω οτι μια φορα γεννιεται ποτε δε φθειρεται ουτε και σε κατι αλλο μετατρεπεται.

Πρωτος ειναι ο Θεος,δευτερο το συμπαν και τριτος ο ανθρωπος.

Το συμπαν υπαρχει για τον ανθρωπο και ο ανθρωπος για τον Θεο.

Το αισθητικο μερος της ψυχης ειναι θνητο ενω το λογικο ειναι αθανατο.
Καθε ουσια ειναι αθανατη και καθε ουσια ειναι μεταβλητη.

Καθε ον ειναι διττο και κανενα δεν στεκεται.

Δεν κινουνται ολα απο την ψυχη αλλα η ψυχη κινει καθε ον.

Οτι πασχει αισθανεται και οτι αισθανεται πασχει.
Καθε τι που λυπαται και ευχαριστιεται (και ειναι ον θνητο) ενω καθε τι που ευχαριστιεται δε λυπαται (και ειναι ον αθανατο).

Δε νοσει το καθε σωμα αλλα καθε σωμα που νοσει ειναι και διαλυτο.

Δεν υπαρχει τιποτα αληθινο μεσα στα σωματα.Καθε τι αληθινο βρισκεται μεσα στα ασωματα.

Οτι γεννιεται ειναι μεταβλητο αλλα καθε τι που γεννιεται δεν ειναι φθαρτο.

Δεν υπαρχει τιποτε καλο πανω στη γη και τιποτα κακο στον ουρανο.
Ο Θεος ειναι αγαθος και ο ανθρωπος κακος.

Το καλο ειναι εκουσιο και το κακο ακουσιο.

Οι θεοι προτιμουν τα καλα ως καλα...

Η ευνομια ειναι ομονοια με το Θεο,η ευνομια ειναι ο νομος.

Ο χρονος ειναι Θεικος και ο νομος ανθρωπινος.

Η κακια ειναι η τροφη του κοσμου και ο χρονος η φθορα του ανθρωπου.

Ότι βρισκεται στον ουρανο είναι αμεταθετο ενώ ότι βρισκεται στη γη μπορει να αλλαξει θεση.
Τιποτε δεν είναι αγνωστο στον ουρανο και τιποτε δεν είναι γνωριμο στη γη.
Δεν επικοινωνουν οσα βρισκονται στον ουρανο με οσα βρισκονται στη γη αλλα επικοινωνουν οσα βρισκονται στη γη με οσα βρισκονται στον ουρανο.
Οσα ειναι στον ουρανο ειναι αψογα ενω οσα βρισκονται στη γη ειναι κατακριτεα.

Οτι ειναι αθανατο δεν ειναι θνητο και οτι ειναι θνητο δεν ειναι αθανατο.

Οτι εχει σπαρθει δε γεννιεται αλλα οτι γεννιεται εχει σπαρθει.

Για το διαλυτο σωμα υπαρχουν δυο χρονοι.Ο χρονος απο την σπορα μεχρι την γεννηση του μεχρι τον θανατο.Για το αθανατο σωμα υπαρχει μονο ο χρονος απο τη γεννηση του.

Τα διαλυτα σωματα αυξανονται και μειωνονται.

Η διαλυτη υλη μεταβαλλεται στα αντιθετα της(φθορα και γενεση) ενω η αθανατη η στον εαυτο της η στα ομοια της.

Η γενεση του ανθρωπου ειναι αρχη της φθορας και η φθορα του ανθρωπου ειναι η αρχη της γενεσης.

Οτι πεθαινει ξαναγεννιεται και οτι ξαναγεννιεται πεθαινει.

Απο τα οντα αλλα βρισκονται στα σωματα, αλλα στις ιδεες και αλλα στην ενεργεια.Το σωμα βρισκεται στις ιδεες ενω ιδεα και ενεργεια στο σωμα.....

Tο αθανατο δε μετεχει στο θνητο, ενω το θνητο μετεχει στο αθανατο.

Το θνητο δεν παει στο αθανατο σωμα αλλα το αθανατο παει διπλα στο θνητο.
Οι ενεργειες δε κινουνται προς τα πανω αλλα προς τα κατω.
Τιποτε απ οσα ειναι στη γη δεν ωφελει οσα ειναι στον ουρανο αλλα,οσα ειναι στον ουρανο ωφελουν αυτα που ειναι στη γη.

Ο ουρανος δεχεται σωματα αθανατα και η γη σωματα φθαρτα.

Η γη δεν εχει λογικη αλλα ο ουρανος εχει.

Οσα ειναι στον ουρανο υπακουν στο θεο ενω,οσα ειναι στη γη κυβερνουν πανω στη γη.

Ο ουρανος ειναι το πρωτο στοιχειο και η γη το τελευταιο.

Η προνοια ειναι ταξη θεικη και η αναγκη υπηρετης της προνοιας.

Η τυχη ειναι κινηση χωρις ταξη,ομοιωμα της ενεργειας και γνωμη ψευδης.

Τι ειναι ο Θεος; Αγαθο αμεταβλητο. Τι ειναι ο ανθρωπος; Κακο μεταβλητο.
......

ΑΥΤΑ τα επιγραμματικα αν θυμασαι ευκολα θα θυμασαι και οσα διεξοδικα σου ανεπτυξα.
Διοτι αυτα ειναι το περιεχομενο εκεινων.



Ομως να αποφευγεις τις επαφες με τους πολλους, οχι γιατι δεν θελω να κρατας μυστικη τη γνωση,αλλα γιατι θα φανεις στους πολλους καταγελαστος.

Το oμοιο πηγαινει προς το ομοιο και το ανομοιο δεν ειναι ποτε φιλος του ανομοιου.

Αυτα τα λογια εχουν παντελως λιγους ακροατες η ισως ουτε λιγους δεν θα εχουν.
Αλλα εχουν και κατι ιδιαιτερο μεσα τους,τους κακους μαλλον τους προτρεπουν στην κακια για αυτο και πρεπει οι πολλοι να προφυλαχθουν καθως δεν καταλαβαινουν την αξια των λεγομενων.
-Πως το εννοεις Πατερα;
-Ετσι παιδι μου. Καθε εμβιο ανθρωπινο ον εχει μεγαλυτερη ροπη προς την κακια και για αυτο χαιρεται με αυτη.
Αυτο το εμβιο ον, αν μαθει οτι το συμπαν γεννιεται και ολα γινονται με προνοια και απο αναγκη, γιατι σε ολα κυριαρχει η μοιρα, θα γινει πολυ χειροτερο.
Και αυτο,γιατι θα περιφρονησει το συμπαν, ως κατι που γεννιεται και την αιτια του κακου θα αποδωσει στη μοιρα ενω δε θα απεχει ποτε απο καμια κακια.
Για αυτο και πρεπει να τους προστατευσουμε ωστε,καθως θα εχουν αγνοια θα ειναι λιγοτερο κακοι απο φοβο προς το αγνωστο.

morfeas sky

Η ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ
Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗΣ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΕΚΑΡΧΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ-ΔΙΚΑΙΟ-ΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.


ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ

Η ενότητα αναφέρεται στο ρόλο την Πρόνοιας για τη δημιουργία και τη λειτουργία του σύμπαντος σε άμεση σχέση με το Θεό-Δημιουργό.

Όργανα της Πρόνοιας είναι η Ανάγκη και το Πεπρωμένο καθώς και η Φύση,αρμόδια για γέννηση και τη φθορά.

Ειδικότερα αναφέρεται στην δημιουργία του θνητού ανθρώπου, κατά την αρμονική τάξη που επικρατεί στον επουράνιο κόσμο, 
(Σημ: επικρατεί σε όλες τις σφαίρες η αρμονία των αντιθέτων) 
του πνεύματος και της ύλης, του σώματος και της ψυχής, και το ρόλο της ψυχής,με την ενσωμάτωση της,(στην σάρκα),  στην προσέγγιση  του θείου από τον (θνητό)άνθρωπο, μέσω της νόησης.

(Σημ: στον άνθρωπο όμως δεν υπάρχει η αρμονία στην σκέψη=νόηση της ψυχής, διότι έχει ροπή στο θνητό του μέρος, προς τα δύο άκρα, είτε του καλού είτε του κακού).

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ

Όλα γίνονται σύμφωνα με την φύση και την μοίρα και δεν υπάρχει τόπος χωρίς την Πρόνοια, και Πρόνοια είναι ο αυτοτελής λόγος του επουράνιου Θεού. (σημ: εννοεί τον Αληθινό Θεό).

Δύο δε είναι οι δυνάμεις που πηγάζουν απ'αυτόν:

η ανάγκη και η μοίρα.

Η μοίρα υπηρετεί την ανάγκη και την πρόνοια,

και την μοίρα υπηρετούν οι αστέρες.

Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την μοίρα, ούτε να προφυλάξει τον εαυτό του από την δύναμη της και γιατί όπλο της μοίρας είναι οι αστέρες οι οποίοι, σύμφωνα με αυτήν φέρνουν σε πέρας ό,τι αφορά τη φύση και τους ανθρώπους.

(Σημ: οι αστέρες είναι οι Δέκαρχοι οι οποίοι περικλείουν τους κύκλους και εφαρμόζουν την αρμονία των σφαιρών στο σύμπαν, όπως και τον Νόμο της ΕΙΜΑΡΜΕΝΗΣ, στα έμβια όντα που φέρουν τον θεϊκό Νου δηλαδή στους ανθρώπους).
ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ είναι ο νόμος της αρμονίας των αντιθέτων.
Ζωή και θάνατος μαζί. Ότι δώσεις αυτό θα πάρεις στην ζωή σου.

Η ανάγκη είναι σταθερή απόφαση και αμετάβλητη δύναμη της Πρόνοιας.

(Σημ: Ανάγκη είναι η θνητή φύση του ανθρώπου, επειδή το σώμα του είναι θνητό όπως και η λογική του, άρα και έχει ανάγκες θνητές γι'αυτό και για να επέρχεται η αρμονία μέσω της μοίραςω στους ανθρώπους).

Η θνητή φύση ζει σε αρμονία με τα αντίθετα της.

Ο θνητός άνθρωπος όμως έχει ροπή προς τα δύο άκρα, (καλό κακό), γι'αυτό παραμένει για πάντα θνητός και υποφέρει από την μοίρα του.

.............

...............................

Αυτή που κρατά γερά το σύμπαν είναι η Πρόνοια ενώ αυτή που το συγκρατεί και το περιέχει είναι η Ανάγκη, και η Μοίρα οδηγεί και περιφέρει τα πάντα, αναγκαστικά, διότι ο εξαναγκασμός είναι η φύση της, και είναι αιτία της γένεσης και της φθοράς της ζωής.

Το σύμπαν πρώτο έχει την Πρόνοια (διότι πρώτο δέχεται την επίδραση της) η δε Πρόνοια απλώνεται στον ουρανό, διότι και οι θεοί με ακούραστη και ακατάπαυστη κίνηση στρέφονται και κινούνται σ'αυτόν και η Μοίρα επειδή συνδέεται με την ανάγκη.

Και η μεν Πρόνοια προνοεί ενώ η Μοίρα είναι η αιτία της κατάστασης των άστρων.

Αυτός είναι νόμος αναπόφευκτος σύμφωνα με τον οποίο όλα έχουν τακτοποιηθεί.

Σημ: Η Πρόνοια δηλαδή ο Λόγος του Πατέρα Νου Θεού Φως και Ζωή Υπάρχων, βρίσκεται έξω από το σύμπαν έξω από τους επτά κύκλους της θνητής διπολικής δημιουργίας. 
Η Ανάγκη βρίσκεται μέσα στους κύκλους, είναι η δύναμη όλης της θνητής ύπαρξης που γεννιέται και πεθαίνει μέσα από την Ανάγκη.
Η Μοίρα εξαναγκάζεται αναγκαστικά να επιφέρει την αρμονία και την δικαιοσύνη σε όλα τα δημιουργήματα άψυχα και έμψυχα μέσα στους κύκλους, και είναι αιτία της γένεσης και της φθοράς της ζωής για να υπάρξουν όλα αρμονικά χάρην της Αρμονίας των αντιθέτων.
....
Σημ: Το σύμπαν δέχεται την δύναμη της Πρόνοιας του Θεού, η Πρόνοια με την βοήθεια των "θεών" μεταφέρεται μέσα στο σύμπαν.
Όσον αφορά ποιοι είναι οι "θεοί" θα σας έλεγα ότι είναι οι Ολύμπιες θεότητες του δεύτερου Νου δημιουργού τον Δία που σκοπό έχουν να επιφέρουν την Αρμονία των σφαιρών και την Ειμαρμένη στο θνητό σύμπαν.

Η Μοίρα επίσης συνδέεται με τους "θεούς" η οποία συνδέεται με την Ανάγκη και οι θεοί είναι αυτοί που επιφέρουν την ζωή μέσα από την μοίρα και την ανάγκη.

Σημ: Η μεν Πρόνοια του Θεού προνοεί έξω από την θνητή δημιουργία, ενώ η Μοίρα αναγκαστικά αναγκάζει τους θεούς γιατί αυτό πρέπει να κάνουν να επιφέρουν την Αρμονία σε όλα.
Αυτός ο νόμος της Μοίρας είναι απαράβατος και δεν δύναται κανείς να τον καταπατήσει μα ούτε και δύναται.

TI EINAI TO ΠNEYMA ΤΙ Η ΨΥΧΗ - ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ - ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΥΛΗ - ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΤ'ΕΙΚΟΝΑ ΤΟ ΑΥΞΑΝΕΣΤΕ ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ 

             

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
Στοβαίος 2, 41, 7
(Σημ: εδώ μας αναλύει πως επιφέρεται η Αρμονία των σφαιρών, και συγκεκριμένα η δική μας σφαίρα το δικό μας σύμπαν, από τον Δεύτερο Νου δημιουργό Ομοούσιος με τον Πατέρα Νου Θεό Φως και Ζωή Υπάρχων, που επέφερε την ζωή στην σκοτεινή φύση από πυρ και πνεύμα).

Στοβαίος 2, 41, 7

Κινείται ό,τι κινείται με την ενέργεια της κίνησης που κινεί το σύμπαν και η φύση του σύμπαντος δίνει κίνηση σε όλα.
Μία μεν κατά την δύναμη της και άλλη κατά την ενέργεια της.
Και η μία μεν διαπερνά το σύμπαν και το συγκρατεί από μέσα, ενώ η άλλη απλώνεται και το συγκρατεί απ'έξω.
Μαζί και οι δύο βρίσκονται μέσα σε όλα. 

(σημ: οι δύο δυνάμεις του καθαρού Λόγου του Αιθέρα, βρίσκονται εσωτερικά και εξωτερικά των κύκλων και επιφέρουν την αρμονία των σφαιρών).
(Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών ο Αιθέρας).

Η φύση όλων, (σημ: εννοεί την θνητή φύση μέσα στους κύκλους το θνητό διπολικό πνεύμα της φύσης από πυρ και πνεύμα που γεννήθηκε από την ένωση του Άγιου Λόγου με το πυρ και πνεύμα του σκότους), δημιουργώντας όσα γεννιούνται, παρέχει δημιουργία σε όσα δημιουργούνται σπέρνοντας τα σπέρματα της και έχοντας ύλη που κινείται.

Καθώς κινείται (η φύση-ύλη) θερμαίνεται, και η ύλη γίνεται φωτιά και νερό, το ένα σθεναρό και ισχυρό και το άλλο παθητικό.
Η φωτιά εναντιούμενη στο νερό το ξέρανε, και έγινε γη πάνω στο νερό.
Καθώς δε ξεραινόταν γινόταν ατμός από τα τρία: το νερό τη γη και τη φωτιά και έγινε αέρας.

Αυτά, ενώθηκαν σύμφωνα με την λογική της αρμονίας, το θερμό με το ψυχρό και το ξηρό με το υγρό και από την συνύπαρξη αυτών έγινε πνεύμα και σπέρμα ανάλογο με το πνεύμα που περιέχει το σύμπαν.

(Σημ: πνεύμα και σπέρμα είναι το πνεύμα της φύσης που δημιούργησε τον άνθρωπο της Γης από σάρκα, και είναι ανάλογο με την Αρμονία του πνεύματος των αντιθέτων που εμπεριέχεται μέσα στον σύμπαν το οποίο ΠΝΕΥΜΑ φέρει την αρμονία των αντιθέτων λόγο της δύναμης του καθαρού της φύσης δημιούργημα που είναι ο ΑΙΘΕΡΑΣ - Δεύτερος Νους δημιουργός - από πυρ και πνεύμα).
Αυτό το πνεύμα, πέφτοντας στην μήτρα δεν ηρεμεί στο σπέρμα και, μη ηρεμώντας, μεταβάλλει το σπέρμα και μεταβαλλόμενο αυτό αποκτά αύξηση και μέγεθος.
Με το μέγεθος που αποκτά παίρνει και εικόνα σχήματος και σχηματίζεται.
Με το σχήμα μεταφέρεται το είδος μέσω του οποίου παίρνει εικόνα.
(σημ: αυξάνεστε και πληθύνεστε κατ'εικόνα).

Επειδή λοιπόν το πνεύμα, μέσα στην μήτρα, δεν είχε την ζωτική του κίνηση αλλάτη βλαστική, αυτήν η αρμονία τη συνταίριαξε να είναι η υποδοχή της διανοητικής ζωής (η οποία είναι αμερής και αμετάβλητη και δεν παύει ποτέ να είναι αμετάβλητη).

(Σημ: το πνεύμα μέσω της αρμονίας συνταίριαξε μαζί του την θνητή λογική όπου κάθε σκέψη διανόηση έχει και το αντίθετο του, όπου η δράση-αντίδραση, τα δύο άκρα, και το κέντρο η αρμονία της ζωής κάθε έμβιου σάρκινου πλάσματος.

Και ότι είναι μέσα στην μήτρα με τους αριθμούς το κυοφορεί,

(σημ: ο "θεός" γεωμετρεί" Αιθέρας, ενώ το θνητό διπολικό πνεύμα του σύμπαντος δημιουργεί τα δικά του έμβια όντα όπως ο άνθρωπος με σάρκα-κυοφορεί τους αριθμούς από την μήτρα που του έδωσε ο Δεύτερος Νους δημιουργός).

(Σημ: Την ψυχή την δημιουργεί ο Δεύτερος Νους δημιουργός-Αιθέρας).

Και ότι είναι μέσα στην μήτρα με τους αριθμούς το κυοφορεί, το γεννά, και έξω το βγάζει στον αέρα.

Και η ψυχή που είναι πολύ κοντά, το οικιοποιείται, (σημ: εννοεί την σάρκα), όχι λόγω συγγενικής ιδιότητας μαζί του, αλλά λόγω της μοίρας, διότι δεν επιθυμεί ιδιαίτερα (η ψυχή) να είναι μαζί με το σώμα (σάρκα).

(Σημ: χωρίς την ζωφόρο ψυχή  δεν δύναται να υπάρξει η Ζωή γι'αυτό η μοίραοδηγεί την ψυχή να επανενσαρκώνεται για να υπάρχει η ζωή στο θνητό σύμπαν).

Έτσι, από τη μοίρα δίνεται σ'αυτό που γεννιέται (σημ: το πνεύμα γεννά την σάρκα που παίρνει ζωή από την ψυχή) η διανοητική κίνηση και η νοερή ουσία της αληθινής ζωής.
Διότι εισέρχεται στο πνεύμα και του δίνει ζωτική κίνηση.

(Σημ: η διανοητική κίνηση λογική στον θνητό άνθρωπο είναι από το πνεύμα. Ενώ η αληθινή νοερή ουσία της ζωής υπάρχει στον Νου της ψυχής "ουσία της αληθινής ζωής").΄

morfeas sky      

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ 

ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑΣ 

Aπόσπασμα ΧVII
Στοβαίος 1, 41, 4

Η ψυχή λοιπόν είναι ουσία ασώματη, και όντας μέσα στο σώμα δε χάνει την ουσία της. Διότι συμβαίνει να είναι αεικίνητη στην ουσία της, κινείται μόνη της κατά την διαδικασία της νόησης χωρίς να κινείται μέσα σε κάτι ούτε προς κάτι ούτε χάρη σε κάτι.
Προέχει στη δύναμη και ό,τι προέχει δε χρειάζεται αυτά που έπονται.

Αυτό λοιπόν που είναι μέσα σε κάτι είναι ο τόπος και ο χρόνος και η φύση.
Αυτό που υπάρχει σε σχέση με κάτι είναι η αρμονία και το είδος και το σχήμα και αυτό που υπάρχει χάρη σε κάτι, είναι το σώμα.
Διότι για χάρη του σώματος είναι και ο χρόνος και ο τόπος και η φύση.
Αυτά, με συγγενική οικειότητα, επικοινωνούν μεταξύ τους.
Επειδή το σώμα χρειαζόταν τόπο (δε μπορεί να λειτουργήσει το σώμα χωρίς τόπο) και μεταβάλλεται με φυσικό τρόπο και είναι αδύνατο να υπάρξει μεταβολή χωρίς τον χρόνο και τη φυσική κίνηση, ούτε και μπορεί να υπάρχει σώμα χωρίς αρμονία.

Ο τόπος λοιπόν υπάρχει για χάρη του σώματος. Διότι δέχεται τις μεταβολές του σώματος και δεν αφήνει να χάνεται ό,τι μεταβάλλεται. Μεταβάλλεται δε, μεταπίπτει από το ένα στο άλλο και χάνει τη σύσταση του αλλά δεν παύει να είναι σώμα, μόνο που, μεταβαλλόμενο σε κάτι άλλο έχει τη σύσταση του άλλου. Διότι το σώμα, ως σώμα παραμένει και επομένως το σώμα μεταβάλλεται μόνο κατά τη διάθεση.

Λοιπόν, ο τόπος, ο χρόνος και η φυσική κίνηση είναι ασώματα.
Κάθε ένα δε, έχει τα δικά του χαρακτηριστικά.
Και είναι η ιδιότητα της χωρητικότητας το χαρακτηριστικό του τόπου, το διάστημα και ο αριθμός (είναι) του χρόνου, και της φύσης είναι η κίνηση, της αρμονίας η φιλία και του σώματος η μεταβολή.

Χαρακτηριστικό της ίδιας της ψυχής είναι η κατ'ουσίαν νόηση.

Το πάθος και οι επιθυμίες της νοητής ουσίας της ψυχής 

και του πνεύματος της σάρκας

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ XVII
Στοβαίος 1, 49, 4

Η ψυχή λοιπόν, είναι ουσία αυτοτελής, που από την αρχή πήρε ζωή σύμφωνα με το πεπρωμένο και τράβηξε προς τον εαυτό της, το πάθος και την επιθυμία όμοιο με της ύλης.

Και το μεν πάθος υπάρχει στην ύλη. αλλά αν αυτό αποκτήσει εθισμό προς το νόημα της ψυχής τότε γίνεται ανδρεία και δεν παρασύρεται από την δειλία.

Η επιθυμία τώρα, προσφέρεται και αυτή και αν αποκτήσει εθισμό προς τον λογισμό της ψυχής τότε γίνεται σωφροσύνη και δεν υποκινείται από την ηδονή, διότι ο λογισμός αναπληρώνει την έλλειψη της επιθυμίας.

Όταν δε όλα είναι σε αρμονία και έχουν την ίδια τάση και όταν και τα δύο στηρίζονται στο λογισμό της ψυχής, τότε γίνεται δικαιοσύνη.
Διότι ο ισοδύναμος εθισμός τους αφαιρεί την υπερβολή της επιθυμίας.
Αρχή δε αυτών είναι η διανοητική ουσία, που είναι μόνη και έχει τη δύναμη της δικής της λογικής.

Η ουσία δε αυτή άρχει και ηγεμονεύει όπως ο άρχοντας εξουσιάζει και διαφεντεύει. Ο λόγος της είναι σαν σύμβουλος.

Ο διανοητικός λοιπόν, λόγος της ουσίας (Νους της ψυχής) είναι γνώση των λογισμών που παρέχουν μια εικόνα λογισμού στο άλογο μέρος της ψυχής, (λογική του πνεύματος της σάρκας), όπως είναι η ηχώ ως προς τη φωνή και η λάμψη της σελήνης ως προς τον ήλιο.

Το πάθος λοιπόν και η επιθυμία είναι προσαρμοσμένα προς κάποιο λογισμό και έλκουν το ένα το άλλο και αποκτούν τη γνώση των κοσμικών κύκλων.
(σημ: κοσμικοί κύκλοι είναι ο υλικός αισθητός κόσμος)

(σημ: η ανθρώπινη ψυχή θέλει να να έχει την γνώση να γνωρίσει τον υλικό κόσμο).

morfeas sky

EN ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ - ΨΥΧΗ-ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑ-ΠΝΕΥΜΑ 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΗΤΗ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 
ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ 

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Στοβαίος 2, 8, 31
Του Ερμή

Η ψυχή λοιπόν είναι αθάνατη νοητική ουσία έχοντας ως νόημα τον δικό της λόγο και, όσο βρίσκεται μαζί με το ανθρώπινο σώμα έλκεται από τη σκέψη της αρμονίας, αλλά όταν απαλλαγεί από το φυσικό σώμα είναι μόνη, ορίζοντας τον εαυτό της μέσα στο νοητό κόσμο. Εξουσιάζει το λόγο της φέρνοντας σε ό,τι έρχεται στη ζωή, όμοια με τη νόηση της κίνηση και αυτό ονομάζεται ζωή.

Διότι αυτό είναι και το χαρακτηριστικό της ψυχής, δηλαδή να δίνει σε άλλους κάτι παρόμοιο με την ιδιότητα της.

Λοιπόν, υπάρχουν δύο ζωές και δύο κινήσεις Μία κατά την ουσία και άλλη κατά τη φύση του σώματος, και η μεν πρώτη είναι η γενικότερη η δε δεύτερη η μερικότερη.
Αυτή τώρα που είναι κατ'ουσία είναι και αυτεξούσια ενώ η άλλη είναι αναγκαστική. Διότι, κάθε τι που κινείται υπόκειται στον εξαναγκασμό αυτού που το κινεί.
Η κίνηση που κινεί την ψυχή έχει εξοικειωθεί με τον έρωτα της νοητής ουσίας.

Η ψυχή λοιπόν είναι ασώματη, ούσα αμέτοχη του φυσικού σώματος. Διότι αν έχει σώμα δεν έχει ούτε λόγο ούτε νόηση. Διότι κάθε σώμα είναι χωρίς νόηση. Συμμετέχοντας (η ψυχή) δε στην ουσία πετυχαίνει να είναι έμβιο ον με πνεύμα. Και το μεν πνεύμα ανήκει στο σώμα ο δε λόγος στην ουσία, και ο λόγος διακρίνει το ύψιστο αγαθό ενώ το αισθητικό πνεύμα κρίνει τα φαινόμενα.
Διαιρείται δε στις οργανικές αισθήσεις, που κάποιο μέρος τους είναι η πνευματική όραση, και το πνεύμα το ακουστικό, το οσφρητικό, το γνωστικό και το οπτικό.
Αυτό το πνεύμα, το αισθητικό, γενόμενο ανάλογο της διάνοιας κρίνει η φαντάζεται μόνο. Διότι ανήκει στο σώμα και δέχεται τα πάντα.

Ο λόγος, τώρα, ανήκει στην ουσία (ουσία της ψυχής) και είναι η φρόνηση.
Συνυπάρχει δε με τον λόγο η γνώση των πολύτιμων πραγμάτων ενώ με το πνεύμα η εικασία. Διότι, αυτό μεν (το πνεύμα) έχει την ενέργεια από το σύμπαν που το περιέχει ενώ η ψυχή από τον εαυτό της.

morfeas sky